عودة الندل

دايما كان أقرب واحد ليها، رغم إن اللي  بيظهر قدام اللي حواليهم إن هما مش متفقين خالص، لكن جوه نفسها كانت عارفة إن هو الأقرب، اول ما بتواجهها اي مشكلة بتجري عليه و تقولها له، اول ما بتفكر فى حاجة بتعمل حساب رد فعله و تفكر ممكن يكون إيه، وكانت عارفة إن ليها مكانة خاصة فى قلبه وإن هي مهمة عنده زي ما هو مهم عندها

لما حست ان فى حاجة جديدة حلوة فى حياتها حاولت باستماته إن هي تشركه فيها وقدرت فعلا تخليه يهتم ويعيش معاها تجربتها

لكن فى لحظة من اللحظات فى حياتها لقت نفسها بتنسحب داخل نفسها وبدل ما هو يفهم قد إيه هي كانت محتجاه فى اللحظات دي، افتكر إن هي خلاص مش محتجاله فى حياتها تاني وبعد عنها، ولما رجعت لطبيعتها ملقتهوش، تاهو عن بعض كل واحد راح فى طريقه، صحيح بتشوفه زي الاول ويمكن اكتر كمان، يعني كان موجود ظاهريا فى حياتها ، حست بغيابه وأفتقدت كل لحظة كانت قريبه له فيها واتمنت لو الزمن يرجع بيها لما كانوا صغيرين عشان يقربوا من بعض تاني واتمنت لو تقدر تكرر كل لحظة كانت قريبة منه فيها الف مرة

قررت تدور على الحاجة اللي ضاعت وترجعها مرة تانية وحاولت وحاولت لحد ما قدرت ترجعه تاني زي الأول، صحيح ضاع وقت كتير، لكن لسه فى حاجات أكتر جاية